Veelgestelde vragen. - Netwerking
Online communiceren via sociale netwerksites is super ! Wel doe je er goed aan om je profiel zo goed mogelijk te beschermen zodat mensen die je niet kent er geen toegang toe hebben. Stel dus je Netlog- of Facebook-profiel in zodat het enkel zichtbaar is voor je vrienden. Op Facebook kan nog een stap verder gaan en een onderscheid maken tussen verschillende ‘groepen’ vrienden. Zo kan je ervoor zorgen dat bijvoorbeeld een foto wel zichtbaar is voor de groep vrienden maar niet voor de groep familie. Het vergt wat werkt om alles in te stellen, maar het biedt een heel erg goede manier om je gegevens zoveel mogelijk te beschermen. Telkens je een nieuw contact toevoegt, moet je ook beslissen aan welke groep je deze persoon wil toewijzen. De algemene privacy-settings voor profieltoegang (wie heeft toegang tot mijn profiel), blijft natuurlijk best ingesteld op ‘enkel vrienden’, zodat je eerst iemand moet goedkeuren (en eventueel toewijzen aan een vriendengroep) alvorens deze toegang heeft tot je profiel.
In principe moet je 13 jaar zijn alvorens je een profiel op een sociale netwerksite kan aanmaken. Niets houdt jongere kinderen echter tegen om dit te doen en er zijn dan ook heel wat tien- tot twaalfjarigen die een Netlog- of Facebookprofiel hebben. Je hoeft hier als ouder niet akkoord mee te zijn, enkel en alleen omdat andere kinderen een profiel hebben. Jij als ouder beslist of je vindt dat je kind er klaar voor is of niet. Vind je het geen probleem dat je kind een profiel aanmaakt, praat dan met je kind en leg heel goed de mogelijke risico's uit. Leer jonge kinderen om enkel te communiceren met mensen ook in het echte leven hun vrienden zijn. Maak samen het profiel aan en zorg ervoor dat de privacy-instellingen zo strikt mogelijk ingesteld staan waardoor je kind enkel informatie kan delen met bekenden.
Iedereen heeft een ‘recht van afbeelding'. Dit houdt het recht in om te beslissen of een foto of filmpje, waarin je duidelijk herkenbaar bent, gepubliceerd mag worden of niet. In principe moet men dus toestemming vragen vooraleer iemands foto op een profiel te plaatsen. Voor minderjarige kinderen moet deze toestemming eigenlijk zelfs aan de ouders gevraagd worden.
Als iemand dus een duidelijk herkenbare foto van je kind online geplaatst hebt, kan je je daartegen verzetten. Spreek in eerste instantie de persoon die de foto postte aan. Zeg hem of haar dat je het niet leuk vindt dat die foto online staat en eis op basis van het ‘recht van afbeelding' om deze te verwijderen. Indien dit niet helpt, kan je de provider van de site contacteren. In laatste instantie kan je op basis van dit de schending van dit recht naar de lokale politie stappen.
Als iemand dus een duidelijk herkenbare foto van je kind online geplaatst hebt, kan je je daartegen verzetten. Spreek in eerste instantie de persoon die de foto postte aan. Zeg hem of haar dat je het niet leuk vindt dat die foto online staat en eis op basis van het ‘recht van afbeelding' om deze te verwijderen. Indien dit niet helpt, kan je de provider van de site contacteren. In laatste instantie kan je op basis van dit de schending van dit recht naar de lokale politie stappen.
Door het downloaden van één ‘gratis' ringtone, tekenen kinderen en jongeren zich vaak zonder het te weten, in op een abonnementsdienst waarvan je elke week een ringtone krijgt waar je wel degelijk voor moet betalen. Dat is strafbaar. De ringtonge-aanbieder heeft waarschijnlijk wel een waarschuwing of voorwaarden gegeven in kleine lettertjes onderaan, maar jongeren laten zich vaak vangen omdat zij de kleine lettertjes onderaan de pagina niet (goed) gelezen hebben. De websites hebben dan wel voorwaarden op hun website staan die men eerst moet doorlezen om iets te kunnen downloaden maar deze worden vaak in een ultraklein lettertype weergegeven zodat ze zelfs moeilijk leesbaar zijn met een vergrootglas. Of men moet eerst voorbij een leeg wit vlak scrollen voor men aan de eigenlijke "voorwaarden" komt. Jongeren hebben vaak niet het geduld om deze voorwaarden door te nemen en zeker niet als ze dan nog zo klein voorgesteld worden of bijna onvindbaar zijn. De websites die gratis ringtones aanbieden weten dat en profiteren daar van. Zo wordt het voor de jongere een dure zaak om een gratis ringtone te downloaden. De ringtone is niet meer gratis, maar duur!
Er bestaan een aantal regels waar elke ringtone-aanbieder zich aan moet houden, nl. moet je vooraf inlichten hoe vaak je een ringtone zal ontvangen, van wie je een ringtone zal ontvangen en hoeveel de kostprijs per ringtone is. Bovendien moet je na het afsluiten van een abonnement bij een ringtone-aanbieder een tekstberichtje ontvangen met daarin het aantal berichten dat je ontvangt, de kostprijs en hoe je je kunt afmelden. Als de ringtone-aanbieder zich niet aan één van deze afspraken gehouden heeft, kan je een klacht indienen bij de Ethische Commissie ( www.telethicom.be of klachten@telethicom.be). Je kan het ringtone-abonnement ook zelf proberen stopzetten door een smsje te sturen naar de aanbieder. Meestal moet je hierbij een codewoord (zoals de naam van de aanbieder) invoeren met daarna het woordje "STOP" (bijvoorbeeld "tones STOP"). Dit codewoord is echter vaak best moeilijk te vinden. Je kan het soms vinden aan het eind van het tekstbericht of soms ook niet. Men doet er vaak alles aan om zo onopvallend mogelijk iemand op te lichten en dat lukt hen soms ook aardig. Als alles goed verlopen is, dan moet je een smsje terugkrijgen van de ringtone-aanbieder. Op die manier weet je dat het gelukt is en ben je er dus zeker van dat je niet meer aan dat vervelende abonnement vastzit. Een andere manier om van je abonnement af te geraken is je provider contacteren om je telefoonnummer te blokkeren voor SMS-diensten.
Leer je kinderen dus vooral om eerst alle voorwaarden en regels goed door te lezen voor ze zich registreren bij een ringtone-aanbieder. Er bestaan er websites die wel degelijk "gratis" ringtones aanbieden. Om meer zekerheid te krijgen omtrent de website kan je altijd de naam van die website intikken in Google en kijken of je op een forum meningen over die website ziet staan. Zijn de meningen over het algemeen positief, dan heb je veel minder kans om later in de miserie te zitten met je "gratis" ringtone. Zijn de meningen over het algemeen "negatief", dan weet je ook meteen hoe laat het is.
Een veilig e-mailadres is zo neutraal mogelijk (vb. niet sexybabe@hotmail.com) en verklapt niet of je een jongen of een meisje bent. Ook een e-mailadres met voornaam. achternaam is voor kinderen geen goed idee.
Een gratis Windows Live Hotmail-account wordt inactief als je je gedurende 120 dagen (4 maanden) of in de eerste 10 dagen nadat je de account hebt aangemaakt niet meer aanmeldt. Als een account inactief is, worden alle berichten, mappen en contactpersonen verwijderd. De accountnaam blijft wel behouden. Deze wordt pas definitief verwijderd als de account 90 dagen inactief is.
Je kan echter ook je account actief afsluiten. Hiervoor meld je je aan op je eigen account, klikt op Help (het vraagtekentje rechts bovenaan). Via het Help-onderwerp “hoe sluit ik mijn account” kan je doorklikken naar een speciale pagina waar je je e-mailaccount kan afsluiten.
Je kan echter ook je account actief afsluiten. Hiervoor meld je je aan op je eigen account, klikt op Help (het vraagtekentje rechts bovenaan). Via het Help-onderwerp “hoe sluit ik mijn account” kan je doorklikken naar een speciale pagina waar je je e-mailaccount kan afsluiten.
Kinderen hebben recht op privacy. Je kan niet zomaar inbreken in de inbox van je kind, dit valt immers onder het briefgeheim. Tegelijkertijd heb je als ouder de plicht om je kinderen op te voeden. En bij opvoeding hoort nu eenmaal opvolging.
Vertel aan je kinderen dat je samen met hen op regelmatige basis hun inbox wil bekijken. Je kan hun paswoord vragen of hen vragen om hun paswoord in te typen zonder dat u meekijkt.
Vertel aan je kinderen dat je samen met hen op regelmatige basis hun inbox wil bekijken. Je kan hun paswoord vragen of hen vragen om hun paswoord in te typen zonder dat u meekijkt.
Als je de e-mailadressen van de ontvangers in de lijn Bcc invult (in plaats van Aan of To) zien de ontvangers niet wie de mail nog gekregen heeft. Wanneer je een mail naar verschillende personen verstuurt wordt dit sowieso aangeraden aangezien je in principe geen toestemming hebt om hun e-mailadres naar derden te sturen. Bovendien weet je nooit wat anderen met het e-mailadres van plan zijn.
De meeste e-mailsoftware is uitgerust met een spamfilter waardoor berichten die vermoedelijk ongewenst zijn automatisch in een aparte map terecht komen.
“Spammers” gebruiken vaak computers die het Internet afschuimen, op zoek naar e-mailadressen. Als je e-mailadres op een website gepubliceerd staat, is de kans groter dat je spam ontvangt. De kans op spam verkleint als je in het e-mailadres de @ vervangt door AT of (at). Hierdoor herkennen de zoekcomputers dit niet als een e-mailadres. Ook als je je inschrijft voor nieuwsbrieven, … wordt de kans op spam groter.
“Spammers” gebruiken vaak computers die het Internet afschuimen, op zoek naar e-mailadressen. Als je e-mailadres op een website gepubliceerd staat, is de kans groter dat je spam ontvangt. De kans op spam verkleint als je in het e-mailadres de @ vervangt door AT of (at). Hierdoor herkennen de zoekcomputers dit niet als een e-mailadres. Ook als je je inschrijft voor nieuwsbrieven, … wordt de kans op spam groter.
Deze mails zijn vaak spammails of mails die de kettingbrieven van vroeger vervangen. De kans dat je effectief een GSM of een ander cadeau zal ontvangen, is zeer klein, dus je kan deze mail best onmiddellijk deleten en zeker niet doorsturen.
Onze kinderen en jongeren groeien op in een wereld waar computers en het internet deel van uitmaken. Voor hen zijn het geen “nieuwe” media maar iets dat ze altijd al gekend hebben. Het maakt deel uit van hun wereld en vooral van hun sociale leefwereld. Waar ouders het internet vooral gebruiken om informatie op te zoeken, hebben jongeren de communicatieve kracht ervan ontdekt. Je kan bijna kosteloos urenlang communiceren met je vrienden. Ellenlange chatgesprekken hebben de telefoonconversaties van vroeger vervangen. De chat is naast het rechstreekse face-to-facecontact één van de belangrijkste communicatiemiddelen geworden. Kinderen die niet mogen chatten dreigen op de één of andere manier wat sociaal geïsoleerd te geraken.
Vraag eens aan je kind waarom het zo graag chat en je zal zien dat het belangrijk voor hen is. Beter dan het chatten te verbieden zijn het maken van goede afspraken rond wanneer, hoelang, wat kan en wat niet,…
Vraag eens aan je kind waarom het zo graag chat en je zal zien dat het belangrijk voor hen is. Beter dan het chatten te verbieden zijn het maken van goede afspraken rond wanneer, hoelang, wat kan en wat niet,…
De gouden regel is en blijft: geef zo weinig mogelijk persoonlijke informatie prijs. Als je chat met vrienden die je ook naast de chat kent, kan je natuurlijk wat meer zeggen. Maar pas op met mensen die je nog nooit ontmoet hebt. Op het internet heb je snel het gevoel dat je iemand kent, dat iemand een goede vriend is. Dit is niet noodzakelijk het geval, dus pas op met wat je zegt tegen iemand die je enkel kent via de chat.
Maak met je kind de afspraak dat ze enkel mogen chatten met mensen die ze ook naast de chat kennen. Overloop regelmatig samen hun contactenlijst op MSN en vraag hen wie die mensen zijn en van waar ze ze kennen. Via het internet heb je snel het gevoel dat je iemand kent en kinderen beschouwen iemand waarvan ze het emailadres hebben vaak al als “bekend”.
Op de website ‘Veiligonline’ vind je een demofilmpje over de configuratie van MSN zodat er enkel met bekenden kan gechat worden.
Op de website ‘Veiligonline’ vind je een demofilmpje over de configuratie van MSN zodat er enkel met bekenden kan gechat worden.
Kinderen tussen 5 en 7 jaar leren het onderscheid te maken tussen goede en kwade intenties. Ze beseffen dat niet iedereen even goede bedoelingen heeft. Gelukkig kunnen ze ook inzien dat niemand helemaal goed of helemaal slecht is.
Kinderen stellen vaak al op heel jonge leeftijd veel vragen over het waarom van gebeurtenissen in hun leven of dingen die ze op televisie zien. Waarom doen mensen dingen die eigenlijk niet mogen? Het is belangrijk dat je je kinderen eerlijk antwoordt op deze vragen. Zo leren ze dat er goede maar ook kwade dingen gebeuren in de wereld.
Leg niet tè veel nadruk op de risico’s. Maak hen bewust van het feit dat er iets fout kàn gaan, maar benadruk tegelijkertijd dat er ook heel veel goede dingen te beleven vallen op het internet en daarbuiten. Leer hen dat ze op hun hoede moeten zijn, maar niet bang hoeven te zijn van alles en iedereen.
Kinderen stellen vaak al op heel jonge leeftijd veel vragen over het waarom van gebeurtenissen in hun leven of dingen die ze op televisie zien. Waarom doen mensen dingen die eigenlijk niet mogen? Het is belangrijk dat je je kinderen eerlijk antwoordt op deze vragen. Zo leren ze dat er goede maar ook kwade dingen gebeuren in de wereld.
Leg niet tè veel nadruk op de risico’s. Maak hen bewust van het feit dat er iets fout kàn gaan, maar benadruk tegelijkertijd dat er ook heel veel goede dingen te beleven vallen op het internet en daarbuiten. Leer hen dat ze op hun hoede moeten zijn, maar niet bang hoeven te zijn van alles en iedereen.
Aangezien chatrooms zich op websites bevinden, zijn hier geen beveiligingsinstellingen mogelijk. Dit betekent niet dat het volstrekt onveilig is om hier te chatten. Indien je kind gebruik wil maken van een openbare chatroom, kies dan een chatroom waarop permanent moderatoren aanwezig zijn. Zo kan je een probleem melden en kan de moderator eventueel onmiddellijk tussenkomen.
In principe geeft een electronische identeitskaart een extra beveiliging, maar hou in het achterhoofd dat dit slechts relatief is. Je kan immers altijd aanloggen met de identiteitskaart van iemand anders.
MSN-instellingen zijn persoonsgebonden. Als verschillende personen een log-in op eenzelfde computer hebben, kunnen hun Messengerinstellingen verschillen. Om iets aan te passen aan de instellingen dien je je aan te melden in het programma voor je iets kan veranderen. Je hebt dus een paswoord nodig.
Je moet altijd iemand’s toestemming vragen om z’n naam, andere persoonsgegevens of foto op een website te publiceren.
Eens je iets op het internet plaatst, weet je inderdaad niet wat er precies mee gebeurt. Zelfs als je iets verwijdert, zijn er soms nog sporen van terug te vinden. Bovendien kunnen anderen ook altijd foto’s, video’s of teksten die jij op het internet zet, opslaan of doorsturen Je dient dus steeds voorzichtig te zijn welke informatie je op het internet plaatst
Door zijn naam te googelen kom je normaalgezien niet terecht op iemand zijn blog.. De verschillende providers die blogs aanbieden hebben meestal wel een zoekfunctie, maar je kan niet altijd op naam zoeken. Bij Netlog kan dit wel, bij Spaces daarentegen, kan je enkel zoeken op interesses om zo mensen te vinden die in dezelfde dingen geïnteresseerd zijn als jijzelf.
Vraag het hen. Surf samen met hen eens naar hun blog en bekijk samen wat er op staat.
Aangezien je op een blog meestal berichtjes zet over wat je interesses zijn, waar je mee bezig bent, wat je aan de wereld wil meedelen, zijn de berichten natuurlijk altijd persoonlijk. En dit is ook niet erg. Wel zet je beter geen persoonsgegevens of contactgegevens op je blog. Deze zijn immers voor iedereen zichtbaar, dus ook voor mensen met minder goede bedoelingen.
Ook voor weblogs gelden de regels rond vrije meningsuiting. Zaken als racistische, sectarische of discriminerende opmerkingen of andere dingen die bij wet verboden zijn, kunnen ook niet op een weblog. Wat niet strafbaar is, valt meestal onder de wet op de vrije meningsuiting (behalve natuurlijk het publiceren van iemand anders zijn contactgevens, foto’s?...). Iemand die zich geschoffeerd voelt door de inhoud van een weblog, kan eventueel wel contact openemen met de provider en dit melden. Het is dan aan de provider om af te wegen hoe hij met deze klacht omgaat.
Er zijn verschillende providers die de mogelijkheid aanbieden tot het maken van een weblog of profiel. De meest gebruike providers zijn Skynet (waar je een skyblog maakt), Spaces (van MSN), MySpace, Netlog, Hi5, Facebook,... Er zijn wel verschillen. Sommige bieden de mogelijkheid aan om muziek, video’s, foto’s te plaatsen, anderen niet, sommigen hebben een chatfunctie, andere niet, enz...
